Feest van de Geest Groningen/ noord Drenthe 2026
Thema ELKAAR VERSTAAN

Kunstvorm: Vilten objecten en tekeningen.
Wol associeer ik met warm, natuurlijkheid en veiligheid. In de oude dorpskerk van Zuidhorn heb ik een paar uur rondgewandeld en de sfeer en de kleuren in me opgenomen. Voor Feest van de Geest maak ik een nieuw kunstwerk waarin licht, kleur en zachtheid de hoofdrol heeft. ‘Elkaar verstaan’ met de ander, natuur en de Ander.

Het OOG van God.
Op huizen van Palestijnen wordt een oog geschilderd opdat deze niet wordt vernietigd, omdat er mensen wonen.
KIJK! ZIE, ik ben een mens.

Denkend aan het OOG van God wat in het midden van de kathedraal / op het kruispunt van de kerk is aangebracht. God ziet toe.
Schenkt licht en leven.
De Adventskrans in de dorpskerk is zo’n OOG.
Ik ga 7 lijnen ophangen aan de Adventskandelaar in het midden van de kerk. Hieraan hangen wollen tossen van wit of bruin. Daarbij ronde vilten objecten (gemaakt door de kinderen) en kralen van de kringloop. De draden zijn omwikkeld met stof die gebruikt is bij het ecoprinten. Foto’s van kinderen waaraan ik lesgeef hang ik hieraan op. Zij hebben een dekentje gemaakt, een gekleurde wolk.

 

In de sfeer van deze ‘gekleurde wolk’ heb ik een wandobject gemaakt, een ‘dekentje’ tegen de kou van deze tijd. Ik maak, dus ik ben.

‘het dekentje van Etty Hillesum.

pag 146 – het verstoorde leven van Etty Hillesum. Etty gaat de stilte in op zoek naar ruimte en rust om helder en vol vertrouwen de mensen tegemoet te treden, maar ook alle terreur, angst, haat te trotseren, Telkens is ze op zoek naar haar bron, deze voedt haar.

‘In duizend zachte armen’
wandkleed lontwol en wollokken
100 x 90 cm

27 juli 1942  – Etty Hillesum 
Gisterenmiddag zat ik anderhalf uur te wachten in een nauwe gang, overvol met mensen, ik zat tegen de muur aangedrukt op een krukje en de vele mensen liepen op me, over me en langs me. En ik zat daar met Rilke op schoot en las. En las werkelijk, geconcentreerd en verdiept. En ik vond er iets, wat had kunnen reiken voor vele dagen, zo ook dagen later vond ik een plaatsje naast een vuilnisbak in de zon en ik zat daar en las: Rilke, eenvoudig en vanzelfsprekend. En of er nooit iets anders
’s nachts me had toegedekt als een gebloemde deken. En altijd weer die grachten*, waar ik langs loop en die ik steeds dieper graveer in de binnenkant van mijn wezen, zodat ik nooit meer zonder ze zal zijn’.

*Ik ga nu weer langs de vele grachten lopen en zal proberen heel stil te zijn van binnen en luisteren naar binnen, wat er toch eigenlijk gebeurd is in me. Ik geloof, dat het leven hele grote eisen aan me stelt en ook plannen met me heeft, maar ik moet open en eerlijk blijven en het zware ook niet van me af willen gooien’.

28 juli 1942. Dinsdagochtend, half 8  – Etty Hillesum
‘De dag van gisteren heeft mij weer zoveel moed gegeven. Omdat ik daaruit geleerd heb, hoe God steeds mijn krachten vernieuwt. Ik voel hoe ik nog met duizend vezels verbonden ben aan alles hier. Ik zal ze stuk voor stuk los moeten rukken en alles binnenboord moeten halen, zodat ik, weggaande niets verlaat, maar alles in mij meedraag. Ik heb momenten, waarop ik me voel als een klein vogeltje, verborgen in een grote, beschuttende hand. Gisteren was mijn hart een vogel, gevangen in een klem. Het is nu weer een vrije vogel, die zijn onbelemmerde vlucht neemt tussen alles door. Er is zon vandaag. En nu maak ik mijn brood in orde en begeef me op weg’.

Feest van de Geest Groningen /noord-Drenthe 2024   
De Goede Herderkerk in Borger
Thema  TROOST

In duizend zoete armen… 
Wandkleed: vachtdelen van Gotlandschaap en Drentse heideschaap
Techniek: geverfd met natuurlijke kleuren, diverse vilttechnieken
formaat: 90 x 124 cm
@2024 Annewil Jansen

In zo een zomerdag als vandaag lig je gebed als in duizend zachte armen. Het maakt je zo traag en zo lui, maar binnen in je ligt een wereld te gisten naar een onbekende bestemming toe – 4 juni 1942 – Etty Hillesum

8 oktober 1942, donderdagmiddag – Etty Hillesum
‘Wanneer er weer eens een vrouw zat te huilen achter een van onze registratietafels of een hongerig kind, dan liep ik er heen en ging achter haar staan, beschermend, mijn armen gekruist over de borst en glimlachte een beetje en zei in mezelf tegen zo’n ineengedoken en ontredderd stukje mens: het is toch allemaal niet zo erg,
het is heus niet zo erg.
En ik bleef maar staan en wàs, iets doen kon men toch niet? Soms ging ik naast iemand zitten en legde een arm om een schouder en zei niet veel en keek in de gezichten.

Onderstaande galerie alle kunstwerken getoond tijdens Feest van de Geest in Borger met als thema TROOST

Feest van de Geest (noord) Drenthe 2022    
Magnuskerk Anloo
Thema   in Vuur en Vlam

De stem uit de wolk

Het woord JHWH zou kunnen betekenen:
de waaiende, Hij die men kan ervaren in de wind, in de storm. . de inslaande, Hij die zich manifesteert in de bliksem. . de scheppende, Hij die maakt dat iets bestaat.

Maar wat het woord ‘JHWH’ precies betekent, is niet bekend. JHWH is een oude vorm van het werkwoord ‘Hajah – dat is: zijn’. De betekenis van dit Semitische woord, wordt het best weergegeven met de zin:
‘Er zijn (actief) voor u, nu en in de toekomst.’ Dat ‘zijn’ verwijst dan zowel naar het bestaan van God (Ik ben),
als naar de zorg van God voor zijn volk (Ik ben er voor u).
Dit geeft aan dat God wel zorgend aanwezig wil zijn bij zijn volk, maar dat Hij alleen beslist hoe dit gebeurt.

In de vilten ‘wolk’  in de herenbank is de reddende hand van JHWH te zien.
De wolk als symbool voor de onzichtbare aanwezigheid van Adonai (de Heer).
Ik zal met je zijn, ik ben met je begaan, ik zal het goed maken.

Vilten wandkleed  de WOLK
150 x 150 cm
getekende hand op rijstpapier

@Annewil Jansen
www.kunst7.nl